از بس کار می ریزه سر آدمِ ، یادش میره واسه خودش هم باید وقت بذاره!یادش میره یه کم واسه این دل  تنگ جای نفس کشیدن بذاره ، این میشه که بعد از یه مدت احساس دل تنگی میخوادتورو خفه کنه!

امشب هم شب آرزوهاست!ولی چقدر فرق میکنه آرزوهای امسال تو و سال گذشته ات! شاید عوض میشه و شاید عوضش می کنن ! حالا اگه برگردی عقب و نگاه کنی می فهمه چقدر زندگیت تحت تاثیر دیگران بوده! و اگه بخوای وجداناً به خودت جواب بدی واقعا ارزش این همه تاثیر و داشته طرفت؟

آرزوهای امسال نه رنگ آرزو داره و نه دلیل  خواسته و تمنا! نمی خوام زیبایی آرزو رو با نفرت نفرین خراب کنم، هرگز ! همین که چشمات رو باز کنی و باور کنی که اشتباه کردی و بپذیری کافیه!

سخته باور کردن این که این همون دل تو بود که واسه یکی پر می کشید ، می مرد و می موند و حالا سرد از همه چی این همین دل تو هست که دیگه حوصله نفس کشیدن رو هم نداره!

نه !حرف نا امیدی نیست، اسمی از غم نیست، تو هستی و یه دنیا ناباوری !

دیگران از تو چی می سازن تو ذهنشون،  دیگران فکر می کنن کی هستن ، یا چه برتری نسبت به تو دارن که عرصه زندگی و دل تو میشه جولانگاه بی فکری هاشون، چرا باید به خودشون اجازه بدن که حتی واسه حرف خودشون هم ارزش قائل نشن فقط واسه خودخواهی هاشون؟

یه  وقتایی با خدا درگیر میشی، جسارت می کنی  و لب به اعتراض باز می کنی که خدا کجاست عد لت؟ چرا نمی بینم اون عدالتی رو که تو دائم ازش حرف زدی؟ چرا حس نمی کنم؟؟.....

ولی اگه یه ذره منطقی باشی می  فهمی که نه خدا کارش درست هست  این تو هستی که بی صبری و همین بی صبری، تو رو به چاه خیلی از مکافات ها انداخت! حالا یه لبخند رو لبات می شینه و می فهمی که باید صبر کرد...

یه نگاه به عقب کن، همه ی  اون چیزایی که یه روز واست آرزو بوده حالا کنارت هست، حالا همه ی اون چیزا رو خودت داری، همه ی اون کسایی که دلت می خواست همراهت باشن با تو هستن، چرا نمی خوای باور کنی این خود تو هستی که از بودن  اونا لذت باید ببری !

این هم درسته که اگه دنیا رو بهت بدن ولی اونی رو که می خواستی با تو نباشه باز هم احساس تهی بودن می کنی  و لی یه خرده فکر کن آیا اون نفر لیاقت این همه گذشت رو داره ؟ گذشت تو از خودت،گذشت از همه ی کسایی که دوسشون داری و دوست دارن؟

حالا چشمات رو ببند و آرزو کن واسه همه حتی اونی که تو رو نفهمید ، واسه اونی که بهت بدی کرد  که اگه یه جو انسانیت تو وجودش باشه یه روز شرمندگی و پشیمونی رو تو چشماش می بینی ، یه روز می بینی هرچند اگه اون روز،روز قیامت باشه!

حالا ببین رنگ آرزوهات هم میشه مثل سال های قبل و تو همون مهربون همیشگی هستی!

 مثل مولات که چشم از بدی هات بسته ، مثل مولات که آبروی تو رو نریخته ، مثل مولات که بد کردی و اون خوبی کرده، یه کم خداگونه باشیم همه چیز درست میشه .این دیگه بدبختی اون کسی هست که خودش رو از این همه مهربونی دور کرده!

تو گوشه خلوت آسمونیتون واسه یه بی سرزمین تنها هم دعا کنید که خدا بهش صبر بده که آروم باشه و اعتراض نکنه!

شب آرزوهاتون پرستاره!