پیش میاد دیگه نه! که آدم واقعا نخواد یه کاری رو که دوست داره انجام نده!

وقتی برای سال جدید می خواستم مطلب آپ کنم به این فکر بودم که یه مطلب درست که ارزش خوندن داره رو بذارم...تا اینکه نگام افتاد به این نامه مولا علی.

شاید بعضی وقتا کارایی رو می کردم که بعدا پشیمون می شدم،مثلاْ همین کوتاه اومدن،پا گذاشتن روی غرور و پا پیش گذاشتن واسه یه آشتی دوباره....

یه وقتایی از خودم متنفر می شدم که چرا این همه کوتاه میام،چرا با همه ی این  بدی ها باز صبورانه عشق می ورزم،چرا این همه غرور واسه این و اون و این همه کوتاه اومدن واسه یه نفر!

ولی وقتی این نامه رو دیدم آروم شدم!من اون کاری رو که باید می کردم کردم!اگه دیگری نفهمید بدا به حالش! شاید یه روز پشیمون بشه که دیگه فایده نداشته یاشه!

ولی من هیچ وقت پشیمون نمی شم چون من هرچی از دستم براومد کردم ولی ای دل غافل سنگدل که با غرورت همه چیزو له کردی!

امیدوارم از خوندنش به اندازه من لذت ببرین.

  حقوق دوستان :

چون برادرت از تو جدا گردد، تو پیوند دوستی را برقرار کن، اگر روی برگرداند تو مهربانی کن، و چون بخل ورزد تو بخشنده باش، هنگامی که دوری می گزیند تو نزدیک شو و چون سخت می گیرد تو آسان گیر و به هنگام گناهش عذر او بپذیر ، چنان که گویا بنده ی او می باشی و او صاحب نعمت تو می باشد، مبادا دستورات یاد شده را با غیر دوستانت انجام دهی یا با انسان هایی که سزاوار آن نیستند به جا آوری،

 دشمن دوست خود را دوست مگیر تا با دوست دشمنی نکنی. در پند دادن دوست بکوش، خوب باشد یا بد و خشم را فرو خور که من جرعه ای شیرین تر از آن ننوشیدم و پایانی گوارا تر از آن ندیده ام. با آن کس که با تو درشتی کرده نرم باش ، که امید است به زودی در برابر تو نرم شود؛

 با دشمن خود با بخشش رفتار کن، زیرا سر انجامِ شیرینِ دو پیروزی است ( انتقام گرفتن یا بخشیدن ) اگر خواستی از برادرت جدا شوی ، جایی برای دوستی باقی گذار ، تا اگر روزی خواست به سوی تو باز گردد بتواند،

کسی که به تو گمان نیک برد او را تصدیق کن، و هرگز حق برادرت را به اعتماد دوستی که با او داری ضایع نکن، زیرا آن کس که حقش را ضایع می کنی با تو برادر نخواهد بود،

و افراد خانواده ات بد بخت ترین مردم نسبت به تو نباشند،

و به کسی که به تو علاقه ای ندارد دل مبند ،{کاش می شد فهمید }

 مبادا برادرت برای قطع پیوند دوستی ، دلیلی محکم تر از برقراری پیوند با تو داشته باشد، و یا در بدی کردن، بهانه ای قوی تر از نیکی تو بیاورد، ستمکاری کسی که بر تو ستم می کند د ر دیده ات بزرگ جلوه نکند، چه او به زیان خود و سود توکوشش دارد و

سزای آن کس که تو را شاد می کند بدی کردن نیست

حالا خداییش با این همه دوست که میرن و تنهات میذارن باید اینقدر مهربون رفتار کرد؟!!!!!!!

******************************

یه نگاه به شعرتو عکس زیر بندازین!

آره کسی واسه عربده کشی و انتقام نمیاد.....فقط تشکر واسه اون همه دردی که هدیه شده کافیه!