باز هم امسال شد و شب يلدا...

يلداي من بي تو چه معنايي داره؟

يلداي من بي تو ميشه تمام شب هاي سال كه بي تو قد هزار سال نوري طول مي كشه...

مثل يلداي دوريت كه تمومي نداره

مثل يلداي غمت كه پايوني نداره

مثل يلداي دوريت كه سحر پيدا نكرده...

تو بگو ميون جشن يلدا دل من بايد چه حالي داشته باشه وقتي تو نيستي ...

يلدا كدومه بي تو؟...

شادي بي تو چيه؟...

مدت هاست ديگه نفهميدم شادي بي تو يعني چي!

نه طراوت بهار ، نه شادابي تابستون ، نه برگ ريز پاييز و نه اين يلدا كه ميشه سرآغاز سپيدي زمستون هيچ كدوم بي تو واسم رنگي نداره...

عزيز من چرا؟...

چرا من؟چرا تو؟چرا اين همه فاصله؟...

چرا وقتي كه حتي  اين سرماي نامرد نمي تونه شكوفه لبخند رو از لبا بگيره،چرا من و تو بايد دور باشيم...

لعنت به تقديركه هرچي ميخواد مي كنه....

اينم تفأل يلداي امسال من،انگار حافظ مي فهمه من چي مي كشم...

زبان خامه ندارد سر بيان فراق

وگرنه شرح  دهم با تو داستان فراق

دريغ مدت عمرم كه بر اميد وصال

بسر رسيد و نيامد بسر زمان فراق

سري كه بر سر گردون به فخر ميسودم

بر آستان كه نهادم؟بر آستان فراق!

چگونه باز كنم بال در هواي وصال

كه ريخت مرغ دلم پر در آشيان فراق

كنون چه چاره كه در بحر غم بگردابي

فتاد زورق صبرم ز بادبان فراق

بسي نماند كه كشتي عمرم غرقه شود

ز موج شوق تو در بحر بيكران فراق

اگر به دست من افتد فراق را بكشم

كه روز هجر سيه باد و خانمان فراق

رفيق خيل خياليم و همنشين شكيب

قرين آتش هجران و همقران فراق

چگونه دعوي وصلت كنم بجان كه شده است

تنم وكيل قضا و دلم ضمان فراق

ز سوز شوق دلم شد كباب دور از يار

مدام خون جگر مي خورم ز خوان فراق

فلك چو ديد سرم را اسير چنبر عشق

ببست گردن صبرم به ريسمان فراق

بپاي شوق گر اين ره بسر شدي حافظ

بدست هجر ندادي كسي عنان فراق