ســـــــــــــــــلام

تصميم گرفتم اين دفعه با يه مطلب شاد آپ كنم به خاطر همه ي دوستاي گلم.

پنج شنبه عروسي داداشم بود و جاي همه ي دوستان خالي.

 واقعا از صميم قلب خوشحال بودم، ديدن دو تا مرغ عشق  اونم ميون هلهله ي شادي واقعا برام زيبا بود. وقتي داداشم رو با لباس دامادي ديدم ،‌ وقتي عروس رو با تمام وقارش ديدم واااااااي كه چه طور با تمام وجود، شادي رو احساس كردم .

 از صميم قلب دعا كردم واسه خوشبختي همه جوونا ، واسه همه اونايي كه مردونه ميان جلو و تا آخرش مقاومت مي كنن ‌واسه همه اونايي كه با تمام جراتشون راه زندگيشون رو انتخاب مي كنن ، واسه اونايي كه عهد مي كنن كه با تمام وجودشون واسه خوشبختي طرفشون زندگي كنن.

اميدوارم شاپرك خوشبختي رو گل زندگي همه جوونا بشينه.

ولــــــــــــــي يه چيزي! اينم واسم جالب بود كه وقتي آدم به فكر كسي باشه حتي ميون هلهله ي شادي و پايكوبي هم اونو فراموش نمي كنه! مگه ميشه فراموش كرد در حالي كه جاي اون تو قلب آدمه!

امشب شب تولد منجي عالمه...

بياين واسه ظهور زيباترين اسوه ي انتظار دعا كنيم ، بياين اون قدر خوب باشيم كه لايق يه نگاه مولا باشيم ، بياين اين قدر دنيا رو زيبا بسازيم كه ارزش قدم هاي مولا رو داشته باشه....

باز هم نيمه ي شعبان....

ســــــــــــــــلام.

نمي دونم شده تا حالا حرف كم بيارين؟ شده مثل وقتايي كه دلتون ميخواد داد بزنيد كه "دوست دارم" و بعد دوباره حرفتون رو قورت ميدين ، غصه تو حرفاتون بشينه؟

دلم ميخواد حرف بزنم ولي نميشه چرا كه جواب هر درد دلي ميشه سرزنش در حالي كه كسي حرف منو درست نفهميده ....كي ميفهمه ؟ جز اينكه نه اين روشش نبود ، نه نبايد اين كارو مي كردي ، نه نبايد اين طور مي شد ...

همون بهتر كه سكوت مي كنم ، همون بهتر كه با كسي حرف نمي زنم .

ساده حرف زدن واسم راحت تره ، چه احتياج به لفظ و قلم ادبي وقتي اوني كه بايد بخونه شايد هيچ وقت اينا رو نبينه و نديده رد بشه .....

اگه به وبلاگ سيندرلاي عزيز سر زده باشين اين اهنگ زيبا رو گوش كردين ، من شعرش رو آپ كردم ، جاي تامل داره ،‌حتما به وبلاگ سيندرلا سر بزنين و اهنگش رو گوش كنين(آدرسش تو پيوندها هست)

كجاي اين جنگل شب پنهون ميشي خورشيدكم

پشت كدوم سد سكوت پر مي كشي چكاوكم

چرا به من شك مي كني من كه منم براي تو

لبريزم از عشق تو و سرشارم از هواي تو

لبريزم از عشق تو سرشارم از هواي تو

دست كدوم غزل بدم نبض دل عاشقم رو

پشت كدوم بهانه باز پنهون كنم هق هقم رو

گريه نمي كنم  ، نرو

آه نمي كشم  ، بشين

حرف نمي زنم، ‌ بمون

بغض نمي كنم ،‌ ببين

سفر نكن خورشيدكم ، ترك نكن منو، نرو

نبودنت مرگ منه، راهي اين سفر نشو

نذار كه عشق من و تو اينجا به آخر برسه

بري تو و مرگ منم رفتن تو سر برسه

گريه نمي كنم  ، نرو

آه نمي كشم  ، بشين

حرف نمي زنم، ‌ بمون

بغض نمي كنم ،‌ ببين

نوازشم كن و ببين عشق مي ريزه از صدام

صدام كن و ببين كه بعد، غنچه ميدن ترانه هام

اگرچه من به چشم تو كمم ،قديمي ام ،گمم

آتشفشان عشقم و درياي پر تلاطمم

For you

رفتم ،‌مرا ببخش و مگو او وفا نداشت

راهي به جز گريز و درد برايم نمانده بود

اين عشق آتشين پر از درد و بي اميــــــــــد

در وادي گناه و جنونم كشانده بود

رفتم ، كه داغ بوسه ي پر از حسرت تو را

با اشك هاي ديده ز لب شستشو دهم

رفتم كه ناتمام بمانم در اين سرود

رفتم كه با نگاه به خود آبرو دهم

رفتم ؛ مگو ،‌مگو ‌، ‌كه چرا رفت ،‌ننگ بود

عشق من و نياز تو و سوز و ساز ما

از پرده ي خموشي و ظلمت ، چو نور صبح

بيرون فتاده بود به يكباره راز ما

رفتم كه گم شوم چو يكي قطره اشك گرم

در لابلاي دامن شبرنگ زندگي

رفتم كه در سياهي يك گور بي نشان

فارغ شوم ز كشمكش و جنگ زندگي

من از دو چشم روشن و گريان گريختم

از خنده هاي وحشي طوفان گريختم

از بستر وصال به آغوش سرد هجر

آزرده از ملامت وجـــــــــــــــدان گريختم

اي سينه در حرارت سوزان خود بسوز

ديگر سراغ شعله ي آتش ز من مگير

مي خواستم كه شعله شوم سركشي كنم

مرغي شدم به كنج قفس بسته و اسير

روحي مشوشم كه شبي بي خبر ز خويش

در دامن سكوت به تلخي گريستم

نالان ز كرده ها و پشيمان ز گفته ها

ديدم كه لايق تو و عشق تو نيستم

بر من ببخش سرد مهري دستانم را اگر بر زخم هايت مرهمي نشد

شده تا حالا دلت بگيره ، شده دلت بخواد از خاطرات بتركه ، شده بغضت تو گلو بشكنه ، نمي دونم شده يا نه؟

آآآآآآآآآآآآآآآآآآآه خداي من...

شده تا حالا نفست بگيره ؟

شده دستاي گرمي كه حق تو بوده رو ازت بگيرن ؟

شده نگاه مهربوني كه مال تو بوده يه دفعه تو نگاه هزار تا چشم گم بشه ؟

شده هموني كه مي گفت واست مي مونه با ترحم بره و ازت ديگه سراغي نگيره ؟

شده دلت با هزار تا آرزو و اميد بشكنه؟

شده بخواي يه كار بهتر بكني و فقط حماقت ازت سر بزنه؟

شده كارات شبيه به ديوونه ها بشه و ديگران فقط ظاهر ساده ات رو ببينن كه داره مي خنده؟

شده حرفات رو قورت بدي؟

شده تو چشاي عشقت زل بزني و زبونت بند بياد؟

شده جلوي دل و احساست رو بگيري اون وقت فقط سهم تو بشه يه مشت خاطره؟

شده اون وقت كه داري اخر راه رو مي بيني و ميگي كسي گوش نده و بعد اخرش همه ي حرفاي خودت رو به خودت برگردونن....؟

آه.........خداي من

شده...

شده يه بار بي التماس به آرزوهات برسي؟

شده خدا اين قدر نخواد تو رو امتحان كنه؟

خداااااااااااااا دلم گرفته...

جز اين صفحات هيچ كس خبر از دلم نداره ، جز اين اشكا كه بي صدا مي ريزه كسي نمي فهمه دلم چه حالي داره ، جز اين غرور شكسته كي فهميد من چي كشيدم...

ميخوام برم از اينجا ، ميخوام برم يه جاي دور، ميخوام تو ازدحام يه شهر شلوغ گم بشم ، ميخوام تو سطرهاي دفتر خاطرات من اخرين واژه باشم ، ميخوام برم، ميخوام بشم كبوتر هاي حرم آقا...

خدا دلم گرفته...پرم خدايا...كجا برم ؟

دلم ميخواد پر بزنم تا اون دور دورا...حق من از زندگي چيه؟ چيه خداااااااااااااااا؟

ســـــــــــــــلام.

يه وقتايي اين قدر زمان تند مي گذره كه آدم متوجه نمي شه اين عمرش بوده كه گذشته ، يه وقتايي وقتي نگاهت به تقويم مي افته تازه مي فهمي ااااااااااااوه چه قدر گذشته!

يادمه يه وقتايي فكر مي كردم وقتي همه چي بر وفق مرادت باشه گذر زمان رو احساس نمي كني ولي حالا مي بينم نه!

گاهي اوقات انتظار براي روشن شدن اوضاع ، انتظار براي اينكه يه چيز خاص رو بفهمي چنان ذهنت رو درگير مي كنه كه ديگه به هيچي فكر نمي كني! فكر نمي كني داري تمام پل هاي پشت سرت رو خراب مي كني ، احساس نمي كني داري موقعيت هاي زندگيت رو از دست ميدي ، حالا اگه به هدفت نرسي اون وقت خدا مي دونه و ذهن و فكرت ...

ولي به قول يه دوست، مهم همين لحظه هاست كه آدمي بايد قدرش رو بدونه، اين كه  دائم در گذشته زندگي كنيم يا اينكه ترس آينده رو دائم با خودمون همراه داشته باشيم فقط باعث ميشه كه همين لحظه هايي رو هم كه داريم از دست بديم.(البته اين حرفم به اين معنا نيست كه آدم بايد به سيم آخر بزنه...)

به هر حال هر وقت حال خوشي بهتون دست داد و سر سجاده ي عشقتون اشك نياز بر صورتتون جاري شد يادتون باشه توي اين دنيا به اين بزرگي دلايي هست كه اين قدر شرمنده هست كه تاب سر بلند كردن به درگاه حق رو نداره ، واسه اين دلاي تنگ هم دعا كنيد....

من درد تو را ز دست آسان ندهم

دل برنكنم ز دوست تا جان ندهم

از دوست به يادگاري دردي دارم

كان درد به صد هزار درمان ندهم