خداوندا تو می دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است

 و چه رنجی می برد آنکس که

 انسان است و از احساس سرشار.

ســـــــــــــــــــــــــــــــــلام

خوبین خوش میگذره

اول اینکه از سوشیانس جان تشکر میکنم که لطف کردنو این پستو به من دادن.

مطلب خاصی ندارم فقط پی نوشته پست قبلی چندتا نکته به ذهنم رسید که می خواستم بگم.

تا حالا حتما سردی و گرمیه روزگارو چشیدین، گاهی وقتا زندگی چنان به کاممونه که نمی فهمیم چطور زمان میگذره، بعضی وقتا هم اونقدر برامون تیره و تار میشه که تحمل یه ثانیه شم برامون سخت میشه . تازه متوجه میشیم چقدر کم اووردیم و دنباله یه راهی میگردیم که خودمونو سبک کنیم که اکثر مواقع هم اشتباهی راهمونو انتخاب میکنیم.

سیر تکاملیه موجودات رو در نظر بگیرین، از همون موجود تک سلولی که منشأ موجودات زنده بود تا موجودات پیچیده تر مثل گیاه، جانور و بالاخره انسان. خدا وقتی موجودات قبل از انسان رو آفرید چون بهشون روح نداد ازشون هم انتظاری نداشت، وقتی که انسان رو آفرید روحو تو وجودش دمید بهش قدرت انتخاب داد تا بتونه تصمیم بگیره و برایه زندگیش برنامه ریزی کنه، بهش توان فکر کردن داد تا بتونه تو مشکلات به معبود خودش فکر کنه و گره زندگیشو طلب کنه، بهش امکان عشق ورزیدن داد تا بتونه محبت کنه و دل هم نوعشو شاد کنه، بهش ...

 کلی بهمون امتیاز داده اگه ازشون استفاده کنیم میتونیم تلخیایه زندگیمونو به حداقل برسونیم.

چه خوبه نوازشی که سوشیانس تو پست قبلی دربارش صحبت کرد، دست نوازش خدا رو قلبمون باشه                     هم بی دریغه هم بی ریاست و هم بی منت

از عمه لی لی یاد گرفتم:

پ ن 1- ساده بود نه! باور کنین ته دلم همین بود.

پ ن 2- سعی کنیم از خدا یه آنتی ویروس خوب طلب کنیم، اطرافمون پر ویروسه، ویروسایه خطرناکی که میتونه روحمونو آزار بده و قلبمونو تیره کنه. میتونیم سر نماز  وقتی کانکت شدیم آپدیتش کنیم.

 پ ن 3- وقتی کانکت شدین مارو هم فراموش نکنین.

پ ن ۴- فکر نکنم چندان مخاطبی داشته باشم این پست رو تقدیم میکنم به چندتا دوستی که لطف میکنن نظر میدن.
 

آزاد روح باشید
یا علی

فرود و پيش پاي را ديدن،

سبب نديدن خوش بينانه ترين نمادهاي زندگي است.

سوداي ديدن رنگين كمان،

 موجب ايستادن در باران و رويكرد به فراز است.

ســـــــــــــــلام به همه ي دوستاي گلم.

نمي دونم شما هم مثل من چند سال يك بار روزنامه مي خونين؟ ولي اگه مثل من باشين خب پيدا كردن يه مطلب جديد اون قدر بهتون انرژي ميده كه بخواين همه ي اين انرژي رو به دوستاي گلتون هم انتقال بدين.

خب اين مطلب(از روزنامه جام جم) و بخونين و اميدوارم به كار ببرين.

هميشه نوازش كنيد و هميشه مورد نوازش باشين.

وقتي كسي به تو توجه مي كند ، حتي اگر از روي شماتت باشد بهتر از ناديده گرفته شدن است . خواه كسي به تو گوش بدهد ، به آرامي به پشتت بزند يا حتي بگويد كه اعصاب خرد كن هستي ، باز هم نوازش محسوب مي شود. براي ادامه حيات تو به هر گونه نوازشي نياز داري . خوب يا بد. اما براي اينكه بهترين احساس ها را داشته باشي  ، به نوازش هاي خوب ، مثبت و دوست داشتني نياز داري.

نوازش يعني نگاه و سلام پر از صميميت به شما ، جمله كوتاه معلم زير نمره خوب ورقه امتحانتان يا دست دوستي سر شانه تان و صحبتش درباره شما با ديگران ، وقتي همه دارند حرف مي زنند ، تا دوباره شما محور بحث شويد. نوازش يعني وارد شدن به آگاهي فرد ديگر. اريك برن مي گويد: نوازش را مي توان اصطلاحا هر نوع حركتي به حساب آورد كه حضور ديگري را تاييد كند.

نياز افراد به نوازش و توجه متفاوت است .شدت عطش و نياز ما به نوازش ظاهرا بستگي دارد به ميزان نوازشي كه ما در كودكي ديده ايم. اگر نوازش زياد تر از حد باشد – آدم هاي زياد ، رفت و امد زياد ، تلفن هاي زياد ، تقاضاهاي زياد ، يا حتي تعريف هاي زياد – سيستم گيرنده ما از كار مي افتد و احساس مي كنيم كه دلمان مي خواهد فرار كنيم. در چنين حالتي ممكن است به خلوت خود پناه بريم و به فعاليت هاي مورد علاقه خود در تنهايي بپردازيم .مثل كتاب خواندن ، قدم زدن ،‌ يا رفتن توي اتاق و در را پشت سر خود قفل كردن. وقتي احساس مي كنيم سرسام گرفته ايم  ، سكوت حالمان  را جا مي آورد .

بالعكس ، اگر ميزان دريافت نوازش پايين تر از حد لازم باشد ، رفته رفته آثار افسردگي ، يا افسردگي توام با خشم ، ياس و درماندگي در رفتار ما ظاهر مي شود و حتي گاهي از نظر جسمي نيز بيمار مي شويم. علت ايجاد اين حالات نيز بر مي گردد به نياز ما.

نوازش يك شخص يعني بر آوردن خواسته او. همان طور كه قبلا گفتيم ، نوازش ، در اساسي ترين شكل خود ، يعني وارد شدن به دنياي آگاهي شخص. شما ورود مرا به اتاق مي بينيد و با گفتن سلام ، آن را تاييد مي كنيد. من هم در جواب مي گويم سلام .اين احساس خوشايند است .چنانچه اين ابتدايي ترين نوع شناخت و تاييد صورت نگيرد ، احساس مي كنيم كوچك شده ايم  و به حساب نيامده ايم. آن وقت به خود مي گوييم مرا اينجا نمي خواهند ، نبايد مي آمدم .آگاهي زماني امكان پذير است كه ما بتوانيم خوب ديگران را ببينيم. آن وقت است كه مي توانيم بفهميم كه به چه چيز نياز دارند. گاهي لازم است كه پس از تاييد حضورشان آنها را تنها بگذاريم. عشق و محبت زماني آغاز مي شود كه ما بفهميم او در اين موقعيت به چه نوع نوازشي احساس دارد؟ آيا لازم است دست روي شانه او بگذاريم يا فقط سكوت كنيم و به چشم هايش خيره شويم ، سوالي كنيم يا اصلا سوالي نكنيم ، پيشنهاد كمك كنيم يا تقاضاي كمك؟

شور دادن نوازش به ديگران باعث مي شود فراموش كنيم ديگران نيز چنين نيازي دارند (نياز به نوازش كردن ، دوست داشتن و حتي عاشق شدن) ما اين فرصت را با افراط گري هاي خود از طرف مقابل مي گيريم.( شايد علت بسياري از شكست هاي عاطفي و ايجاد رابطه هاي يك طرفه و نه دو طرفه نيز همين امر باشد) .

شكل هاي نوازش:

اگر تمايلي به زندگي توام با شادي و رضايت با ديگران داريد ، راهكار هاي زير را فراموش نكنيد و به كار ببنديد:

** چشم در چشم دوختن : اين عمل باعث نزديكي مي شود . البته اين تماس لازم نيست جدي و طولاني يا به نحوي باشد كه مخاطب مجبور باشد نگاه خود را متوجه چيزي ديگر كند يا برعكس نبايد خيلي كوتاه و گذرا باشد ." بيشتر مردم هنوز با شما دست نداده ، چشمشان متوجه اطراف مي شود. آدم مي خواهد داد بزند :هي حواست كجاست "

اگر عينكي هستيد ، هميشه عينك بزنيد. بعضي ، گاهي وقت ها كه به مهماني مي روند ، عينكشان را نمي برند ، چون خيال مي كنند بي عينك جذاب ترند. وقتي ديد شما دو متر بيشتر نيست ، چه طور مي توانيد دست تكان دادن يكي از دوستانتان را از ته اتاق ببينيد ؟اگر نتوانيم مردم را درست ببينيم ، نه تنها از نوازش آنها محروم مي مانيم بلكه خودمان نيز قادر به نوازش آنها نخواهيم بود.(قابل توجه عينكي هايي مثل خودم)

** گوش بدهيد: يكي از بهترين نوازش ها گوش دادن به حرف ديگران است . بگذاريد ديگران حرفشان را تمام كنند . آرام باشيد و حوصله داشته باشيد .سرتان را تند تند تكان ندهيد و بي تابي نكنيد ، زيرا معناي اين حركت چيزي نيست جز اين كه بخواهيد به مخاطب خود بگوييد :" زودتر حرفت را بزن ، برو سر اصل مطلب ، وقت ندارم."

**سوال كنيد: اين مورد هم مي تواند منجر به نزديكي شود به شرط آنكه هم از آنچه از ديگران مي پرسيم و هم چگونگي پرسش ما كاملا آگاهانه و هوشمندانه باشد. به دست آوردن دل مخاطب مي تواند به باز شدن سر صحبت كمك كند.

** از اسم افراد استفاده كنيد: چه قدر خوب است ما را به اسم كوچكمان صدا كنند و چه قدر آزار دهنده است وقتي كه ما را با لقبي زشت صدا كنند. بعضي از شركت هاي بزرگ استفاده از اسم كوچك را تشويق مي كنند ، چون معتقدند خودماني بودن ، نيروي همكاري و خلاقيت را در كاركنان پرورش مي دهد.(اينو منم پيشنهاد ميدم، معجزه مي كنه)

** توداري نكنيد: مي توانيد با معرفي خود شروع كنيد  و از خودتان بگوييد.

** مردم دار باشيد:  هر قدر كه سرتان شلوغ باشد ، باز مي توانيد يكي –دو دقيقه وقت صرف كنيد ، به دوستي تلفن بزنيد ، حالش را بپرسيد ، و از او به خاطر محبتش تشكر كنيد .

** برنامه ريزي كنيد: بعضيها فكر مي كنند شادي  يعني رخ دادن واقعه اي به طور معجزه آسا   ، اما بايد بدانيد كه : شادي را با يك برنامه ريزي ساده  به داخل خانه و دل خود بياوريد .

** اجازه ندهيد شما را ناديده بگيرند: نقطه مقابل به حساب نياوردن به حساب آوردن است .به ديگران توجه كنيد تا ديگران هم شما را ناديده نگيرند.

** خودتان را نگيريد: شوخ طبعي نمك زندگي است و مي تواند كام ديگران را شيرين كند.خنده نيز مي تواند شما را از آن حالت سرد و بي روح در آورد.

** بركت نتيجه حركت است : در زندگي شما اتفاق تازه اي نمي افتد مگر اينكه بخواهيد دست به عمل بزنيد . اگر فعل " خواستن " را جانشين " سعي كردن" بكنيد ،‌ يك قدم پيش رفته ايد. " عمل " را جانشين " خواستن" كنيد.، بقيه كار تمام است .

      سرچشمه احساس هاي جديد اعمال شماست ، نه فكر كردن به آنها.

بابا چه پستي شـــــــــــــــد!!!!!!!!!!!!!

                           اميدوارم خوشتون بياد.

          من وقتی اسم نوازش میاد یاد بچه ها می افتم .شما چی؟

ســـــــــــــــلام.

خوبين؟ خوش مي گذره؟ حال و احوال روزگار بر وفق مرادتون مي گذره؟

اگه نمي گذره هم مهم نيست ، باور كنيد مهم نيست ، يه ذره صبر همه چيزو درست مي كنه ، باور كنيد خيلي از چيزايي رو كه از خدا مي خواين درست وقتي اتفاق مي افته كه اصلا انتظارشو ندارين ، خيلي وقتا يه اتفاق ساده باعث ميشه  همه ي چيزايي رو كه باختيم با يه اشاره به دست بياريم .مثل اتفاقي كه هفته ي پيش واسه من افتاد....

دوستي كه آرزوي ديدنش شده بود يه روياي دست نيافتني ، اومد ، البته ناراحتم از اينكه چرا دست از مبارزه برداشته بودم و ديگه پذيرفته بودم :ديدار به قيامــــــت ، باور كنيد اگه من اميدم رو از دست نداده بودم ديدن اين دوست منو به عرش مي برد ولي اينكه من بعد از هشت ماه و بيست و دو روز نديدن اين دوست فقط يه لبخند ساده رو لبم نشست به اين خاطر بود كه باور كرده بودم ديگه نمي بينمش....

پس اگه منتظرين 

 اگه حسرت ديدار يه دوست تو كنج دلتون نشسته

 اگه حتي گاه گداري نفستون از دوريش بند ميره 

 اگه اشك چشاتون شده مرهم زخماي دلتون 

                                   نكنه اميد رو از دست بدين 

 نكنه يادتون بره قلباي ما آدما كار خودش رو مي كنه ، نكنه يادتون بره عشق يه معجزه است ، نكنه يادتون بره هر جوري كه با دنيا تا كنيد دنيا هم همون جور باهاتون پيش ميره ، باور كنيد اگه گوشه اي از در غصه رو به روي خودتون باز كردين دست نامرد روزگار تمام دراي نا اميدي رو به روتون باز مي كنه ، پس بخندين ، پس به معجزه ي عشق پناه ببرين ، پس به الهام بخش دلها رو بيارين ، به اون كه با هر قطره اي كه شما اشك مي ريزين دست نوازشش از سرتون كم نمي شه ، به اون كه وقتي تنهاييم با بغض بهش پناه ميبريم ، باور كنيم كنار وجود ما وجود بخشي هست كه ما رو فراموش نمي كنه ....

و يه توصيه واسه اونايي كه ميدونن يه قلب تنها و صبور منتظر ديدنشونه:

دنيا همـــــــيشه يه جور نمي مونه

 قرار نيست هميشه يكي منتظر آدم بمونه ، يادتون نره قلب هر آدم ظرفيت خاصي داره ، و هيچ جا هم مرسوم نيست وقتي بي وفايي كني اون طرف بايد وفادار بمونه ، پس يه وقت كه خسته  برگشتي وخواستی سر رو شونه ی یکی بذاری دیدی نیست...

  و ديدي ديگه اون قلب واست نمي تپه ، جا نخور ، قضيه ميشه همون لبخند ساده اي كه من به دوستم تحويل دادم ، شايد قلب منم خسته شده بود...

حالا بگذریم ...صلاح مملکت خویش خسروان دانند ، من فقط گفتم...

اين روزا احساس  مي كنم تمام سلول هاي بدنم پر از انرژي هست ، احساس مي كنم ميشه دنيا رو يه جور ديگه ديد ،اين روزا حتي صفر و يك هاي كتاب درسيم هم يه جور ديگه دوست داشتني هستن

 يه كتاب خوندم به نام " از دولت عشق" كتاب قشنگي هست ، و به قول نويسنده ي اين كتاب:" عشق الهي را حمد و ثنا مي گويم كه برايم راه حلي مقتدر و خردمندانه مي يابد " باور كنيم كه عشق الهي هموني هست كه تمام وجودمون رو بايد پر كنه ..."

اين چند تا جمله هم از همين كتاب تقديم به همه ي دوستـــــــــاي گلم:

" و هر چه كه از آن تو و براي توست همانا از عشق لبريز است .

موهبت تو همان قدر دوستت مي دارد كه تو دوستش مي داري .

موهبت تو ، تو را مي جويد و پروازكنان به سوي تو مي آيد ، اگر دريابي كه آنچه را كه دوست ميداري ، خود دوست داشتن است .

هرگاه بداني كه مردمان عشقند ، همه عوض خواهند شد .ما نيز در چشم مردم عوض خواهيم شد .اگر بدانيم كه جوهر و ساختارمان از عشق است

همه چیز يعني عشق .

                     در كل كائنات ، هيچ چيز نيست الا عشق.